Aleksander Puszkin

* * *

Na wzgórzach Gruzji leży nocna mgła,

U moich stóp Aragawa szumi pienna.

Smutno i lekko mi. Tęsknota ma

¦wietlana jest i ciebie jednej pełna.

 

Ciebie jedynej! Smutkiem moich snów

Już cię nie dręczę dłużej i nie trwożę,

I serce płonie, serce kocha znów,

Nie kochać bowiem — już nie może.

Przełożył
Julian Tuwim