Alfred Mombert

* * *

Kiedy od ciebie wychodzę,

Dźwięczą pode mną marmurowe schody.

Twarz mi się zmienia i cała postawa —

Robakiem staję się? Staję się aniołem?

Przychodzę z mrocznych lasów do ciebie

Do słonecznego miasta z marmuru.

Całuj mnie

W złotych promieniach!

We mnie są mroczne lasy cisowe.

Przełożył
Leopold Lewin