Heinrich Heine

* * *

Do twej piersi jak śnieg białej

Tulę głowę rozmarzoną,

Czuję bicie twego serca

I wiem, czemu drży twe łono.

 

Pułk huzarów wszedł do miasta,

W takt mazura począł nucić.

O mój skarbie! mój aniołku!

Ty mię jutro chcesz porzucić.

 

Ty mię jutro chcesz porzucić,

Lecz dziś jeszcze — jam gorliwy

Pan twych wdzięków i do jutra

Chcę podwójnie być szczęśliwy.

Przełożył
Adam Mieleszko-Maliszkiewicz